Vrijwilliger aan het woord

Wat heeft u gemotiveerd om vrijwilliger te worden bij Wording?
Mia Smit-Visser is vrijwilliger bij de boekhandel Bijbel-Inn als Jan van Montfrans op een dag binnen komt lopen om steun te vragen voor zijn initiatief om een inloophuis voor dak- en thuislozen op te richting in Hilversum. Mia en haar collega’s reageren hierop enthousiast en zetten hun handtekening achter dit initiatief. Mia volgt de ontwikkelingen van het inloophuis Wording op een afstand. Als Mia jaren later haar werkzaamheden bij Bijbel-Inn moet neerleggen, omdat u zicht verminderde. vanwege minder goed zicht, bijziendheid, besluit zij om het vrijwilligerswerk voort te zetten bij Wording. Inmiddels is dit al weer 15 jaar geleden! Toch is zij hiermee niet de vrijwilliger met de langste staat van dienst.

Welke bijzonderheden heeft u in de loop van de tijd meegemaakt?
De prachtige verbouwing van Wording is zeker één van de hoogtepunten. Daarmee is Wording een stuk luxer en praktischer geworden. Vanaf de bar kan je nu gelijk iedereen verwelkomen die binnenkomt. Over welkom heten heeft Mia ook wel eens bezoekers een tijd buiten moeten laten staan. Mia was aanwezig, de andere vrijwilliger liet op zich wachten. Waardoor Mia de bezoekers ook moest laten wachten. Wording gaat namelijk niet open bij één vrijwilliger, vanuit veiligheidsoogpunt.

Veiligheidsoogpunt?! Is dat nodig?
Vaak verlopen de openingsmomenten rustig. Maar er is wel eens onderling ruzie tussen de bezoekers en dan kan er met bijvoorbeeld een stoel of telefoon gegooid worden. Al is dit incidenteel. Veel van de vaste bezoekers kennen Mia, doordat zij wekelijks in Wording is. Als het rustig is, dan is er ook tijd dat de bezoekers hun verhaal kunnen doen en waar er ruimte is om over het geloof te praten. Hiervoor zijn bezoekers de vrijwilligers dankbaar. Het geeft Mia voldoening dat je echt iets kan betekenen voor iemand anders; een luisterend oor, een fijn samen zijn en/of een gevulde maag! Dit geeft mensen een stukje van hun waardigheid terug.

In al die 15 jaar heeft u veel bezoekers gesproken. Zijn er verhalen die u bij gebleven zijn?
Jazeker. Eén verhaal gaat over een mannelijke bezoeker Jan* die docent was en eigen woning had. Vanwege zijn gokverslaving was hij dit alles kwijt geraakt. De verslaving had Jan beroofd van zijn waardigheid. Jan werd een vaste bezoeker van Wording, die ook naar andere bezoekers om keek. Zo nam hij na sluitingstijd om 21.30u bezoekers mee om met elkaar te overnachten in een schuur. Dit was in de tijd dat er nog een ander beleid was in Hilversum rondom dak- en thuislozen. Inmiddels heeft Jan weer een eigen woning en hij heeft een leidinggevende functie van mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt. Hilversum heeft nu een ander beleid rondom dak- en thuislozen.

Wat ziet u hiervan terug onder de bezoekers?
Mia ziet dat de mannelijke bezoekers overheersen t.o.v. de vrouwelijke bezoekers. Al hebben nu wel veel meer bezoekers huisvesting. Dit kan hun eigen huis zijn, een huis van een familie/bekende of bij een instelling. Er zijn veel mensen eenzaam en soms ook verward. Het laatste jaar is er ook een groep bezoekers die afkomstig zijn uit de Oostblok landen, zoals Polen. Wat al de bezoekers met elkaar gemeen hebben is dat ze op zoek naar een luisterend oor en gezelligheid.

Hoeveel jaren van vrijwilliger gaan er nog volgen?
Met de ruimschoots 80 jaar gepasseerd en een aanstaande verhuizing naar de andere kan van het land, komt er in 2025 helaas een einde voor Mia aan haar vrijwilligerswerk bij Wording. Hoogtijd dat haar vrijwilligerstaak overgenomen wordt door de jongere generatie?! 

Wie gaat haar plek opvullen?
Met jouw inzet, geef je betekenis aan het leven van andere en jezelf! 

*De naam van Jan is een geanonimiseerde naam.